My Name is S@M@Thi

ในวันที่บอกเลิกกับแฟนนั้น

เคยคิดไหม? ว่าชีวิตจะอยู่อย่างไรได้

เพราะความที่คบกันมานาน ทำให้หันไปมองทางไหนก้อมีแต่หน้าเขา

ยี่สิบสี่ชั่วโมงในหนึ่งวันต่อจากนี้ไป

จะไม่ให้คิดถึงเขาบ่อยบ่อยได้ยังไง

หรือแม้แต่หนังเรื่องที่เราทั้งสองชอบดู

เพลงที่เราทั้งสองชอบฟัง ยังจะทนฟังมันได้อีกไหม??

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

มันไม่ยากอย่างที่คิดหรอก

ไม่จำเป็นที่จะต้องคิดว่า เราจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีเขา

ไม่จำเป็นเลยที่ต้องลืมเขา ถึงเวลาจะผ่านไปที่ที่เคยมีเรายังคงชัดอยู่

ไม่จำเป็นที่จะ "ไม่ต้องคิดถึงเขา".....

ไม่จำเป็นที่จะต้องเลิกดูหนัง หรือเพลงที่ฟังด้วยกันบ่อยบ่อย

เพราะหลังจากที่เราเลิกกัน เราไม่ได้เป็นแฟนกัน

เราก้อหยิบยื่นความเป็น "เพื่อน" ให้แก่กันได้

พูดคุยกัน แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ปรึกษากัน

และมอบกำลังใจดีดีให้แก่กันได้

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ผมไม่รู้หรอกว่าจะทำกันได้ไหม

บางคนเจ็บปวดเกินกว่าการจะกลับมาเป็นเพื่อนยังไม่สามารถ

บางคนสามารถทำได้ และกลายเป็นเพื่อนที่ดีในเวลาต่อมา

ผมคนนึงหล่ะ ที่หยิบยื่นความเป็นเพื่อนให้กับแฟนเก่าเมื่อนานมาแล้ว

เราสองคนยังคงคุยกันจนถึงทุกวันนี้ เป็นห่วงกันเหมือนเดิม

และผมก้อไม่อายที่ยังจะบอกรักเขาคิดถึงเขาเหมือนเดิม

แต่รักในที่นี่มันไม่ใช่รักในรูปแบบแฟน แต่เป็นรักในแบบเพื่อนคนนึง

แต่นั่นเป็นคนเดียวที่ผมสามารถหยิบยื่นความเป็นเพื่อนให้ได้เช่นกัน

ส่วนคนอื่น มันเจ็บปวดเกินกว่าจะหยิบยื่นแม้คำว่าเพื่อนให้ได้

ต่างคนต่างไป ต่างคนต่างอยู่ นั่นหล่ะดีที่สุด...

ขอบคุณที่ยังคงห่วงคิดถึงและถามไถ่ตลอดนะครับ

คิดถึงและเป็นห่วงเช่นกันครับ ^^ ...